Christina & Elisa Pleit

 

 

 

 

 

Annelien Pleit

Dijkweg 31 Murillolaan 27
1619 HB Andijk 1619 VA Andijk
The Netherlands The Netherlands
0031 (0)228-564594 0031 (0)228-527807

|   Home   |   Over Ons   |   Onze Honden   |   Puppies   |   Nakomelingen   |   Fotoalbum   |   Nieuws   |   Links   |  

 
Nest 9: String of Pearls Fleurette (Julia) x Multi Kamp. Moondust Masterpiece (Pete)
Geboren op: 14 mei 2009

 

Jacky (String of Pearls Moonmaiden)

Wat waren we blij dat we hoorde dat onze kleine was geboren!
Haar stamboomnaam is String of Pearls Moonmaiden maar we noemen haar Jacky. Ze had het lila bandje om.
Toen ze 3,5 week oud waren mochten we voor het eerst kijken bij de kleintjes.
Wat duurt wachten lang! Maar, 4 juli 2009 was het zover, we mochten onze kleine schat gaan ophalen.

Ze ging al heel snel op ontdekkingsreis en deed ook vaak verstoppertje. Ze ging onder het gordijn liggen of achter de bench zitten waar ze dan vervolgens niet meer tussen vandaan kon komen.
Het mooiste vinden we dat ze altijd bij iemand of iets wil liggen. Ik denk dat ze vooral in het begin haar broertjes en zusjes wel miste want ze zocht met regelmaat de stenen honden op die in de woonkamer staan.
Jacky is ook gek op de tuin. Vooral gras kan ze niet laten liggen en de tuin word dan ook regelmatig door haar gemaaid.
Wat ze ook heeft bewezen is dat ze goed kuilen kan graven en vooral als het op een stukje is van 15 bij 15 cm.
Onze dame is ook een echte komiek. Ze zal het dan ook niet laten om je aan het lachen te krijgen en vooral als ze lekker schattig op de weegschaal staat.
Vanaf het moment dat ze een kluif kreeg was ze er gek op samen met haar kleedje. Deze zijn dan ook regelmatig samen in haar bek te vinden, maar ja dan wil dat kluiven niet zo gemakkelijk! Dat heeft ze tot nu toe nog steeds niet zo door.
Van water wil ze niet echt veel hebben, maar ze vind het wel geweldig als anderen in het water zijn en gaat dan ook zeer aandachtig kijken.

Met grote regelmaat ziet ze Annelien en Christina en dat is dan 1 groot feest.
Ze weet heel goed wie ze zijn en zal ze dan ook niet met rust laten als ze hier zijn.
Gelukkig hebben we elke week cursus en kan ze Annelien weer begroeten, daar kijkt ze ook echt naar uit.

Sneeuw is iets magisch. Zodra er maar een dun laagje ligt zit zij bij het raam om naar buiten te gaan en kan dan ook uren in de tuin spelen met de sneeuw zonder dat ze naar binnen wil.

Ik loop samen met Jacky ook shows en het is iets wat Jacky en ik samen doen en ook met veel plezier doen.
Ze is uit gegroeit tot een prachtige dame en is gek op de mannen, maar vooral op Bo (zwarte Labrador buurtvriendje) en op Borre (Golden Retriever wandelvriendje)

Trotse eigenaren: Danny en Patricia de Vries, Bovenkarpsel

 


 

Micky (String of Pearls Mayflower)

Natuurlijk willen wij een bijdrage leveren aan de nakomelingen pagina!
Daarom hierbij een aantal foto’s van de allerliefste nakomeling van allemaal (wij zijn natuurlijk niet bevooroordeeld ;-)): Micky.

Micky, String of Pearls Mayflower, is  op 14 mei 2009 geboren en is een dochter van moeder Julia (String of Pearls Fleurette) en vader Pete (Moondust Masterpiece).
Ze woont sinds 19 juli 2010 bij ons in Hengelo en we zouden haar voor geen goud meer willen missen.
Ze is erg lief en begroet iedereen even enthousiast en vriendelijk; geen echte waakhond dus.. J
Naar andere honden toe is ze erg sociaal en werpt zich zelfs vaak op als de vredestichter als andere honden elkaar even níet zo leuk vinden.
Ze is niet gauw bang en als ze iets tóch spannend vindt, wint haar nieuwsgierigheid het eigenlijk altijd van haar angst.
Ze is erg lief voor kinderen en speelt heel graag met ze. Maar ook lekker geknuffeld worden vindt ze heerlijk!
Verder is ze gek op stokjes, de konijnen Bobo en Dropje, vogels (die ze denkt te kunnen pakken) en ronddwarrelende blaadjes. Ook vindt ze water erg leuk en rent ze graag door sloten.

Trotse eigenaren: Fam. Smits, Hengelo

 


 

Ivan (String of Pearls Mascotte)

Dit is Ivan; hij werd in het nest al de clown genoemd en die naam maakt hij meer dan waar.
Zo af en toe liggen we krom. Bijvoorbeeld toen hij zichzelf zag in een donker raam en zo schrok dat ie heel voorzichtig weer achteruit liep of als ie achterstevoren loopt om ergens naar te kijken en dan vervolgens tegen een boom loopt.

Ivan kan ook heel goed zijn mand restylen; zijn kleedje ligt dan volgens hem niet goed en dan trekt hij er net zolang aan totdat het hem naar het zin is.
Kortom het is gewoon een heerlijk beest. Hij is daarnaast ontzettend lief en heeft onze harten kompleet veroverd.
Zijn broer, Ivo woont hier dichtbij en daar speelt ie graag mee; ze herkennen elkaar uit duizenden! Zo leuk om te zien. Alleen is het iets minder leuk als ik aan het wandelen ben en bij Ivo z'n huis langs moet, zodra Ivan in de gaten heeft dat zijn broer buiten is verzet ie geen stap meer! En dan moet ik alles uit de kast trekken om hem weer mee te krijgen.
Regelmatig krijgen we van mensen te horen dat het zo'n mooie hond is en dan stralen we allemaal van trots.

 

Trotse eigenaren: Annette, Afke en Martijn Hofman, Nes

 


 

Ivo (String of Pearls Masarati)

Ivo is een echte gezinshond en alweer bijna een jaar oud.
De eerste weken van zijn leven bij ons waren zijn ‘broers’ (onze 2 zonen) hele dagen bij hem thuis.
Hij denkt dat hij net als hun is en op de foto zit hij in de Goal en is de keeper net als zijn ‘broers’
Ivo gaat overal mee naar toe en is voor ons een topper waar wij niet meer zonder kunnen.
Hij weet precies wanneer de jongens thuis komen en zit geduldig te wachten met zijn kop in de vensterbank.
Als hij uit wil loopt hij naar de riem en kijkt van de riem naar ons en weer terug.
Alle mensen zijn weg van hem en ook veel mensen willen hem graag mee nemen naar hun huis maar dat gaat lekker niet door.
Ook speelt hij regelmatig met zijn geweldige echte broer die een straat verderop woont.
Het stuk herkenning wat de broers hebben is geweldig!!!!!!!
Ook ziet hij regelmatig een zusje in Hengelo waar hij helemaal weg van is en geweldig mee kan spelen.

Een HI-FIVE van Ivo voor alle String of Pearls nakomelingen.

Trotse eigenaren: Meindert, Anja, Marco en Tristan v/d Valk, Nes

              

 


 

String of Pearls Mille Fleurs (Felicia)

Felicia is de jongste telg in de roedel.

Net als haar moeder ligt ook zij het liefst de hele dag op schoot. En er zijn nog meer dingen die ze van haar moeder overgenomen heeft.  Wat dacht u van aan de bloemetjes ruiken en ’s middags een kopje thee drinken?  Julia en zij zijn de enige twee uit de roedel die dat doen. De rest vindt thee vies.
Felicia is onze sociaal werkster. Als één van de honden zit te huilen omdat die bijvoorbeeld eten wil of naar binnen wil of wil wandelen, dan gaat ze voor me zitten te huilen . Zo van: hoor je dit niet en zou je er niet eens wat aan gaan doen?

Felicia is ook een echte buitenhond. Ze vindt het heerlijk om in de tuin te liggen en naar de kippen te kijken.  Ook hippen de vogeltjes  dan gewoon om haar heen  en komen echt heel erg dicht bij haar. Ze blijft dan liggen kijken.

Trainen bij “juffrouw”Annelien op de hondenschool vindt ze geweldig.  Als we er heen lopen is mijn arm zeker 10 centimeter langer geworden.  Ze doet dit samen  haar zusjes Daisy, Juultje en Jacky en dat is natuurlijk dolle pret.

Spelen vindt ze heerlijk om te doen samen met haar moeder Julia en met haar grote vriendin Lindsey.
Lindsey en Felicia delen een passie: DE BAL!!  Samen kunnen ze hier uren zoet mee zijn.
Zodra Felicia dan ook oud genoeg is, ga ik met haar Flyball doen. Ik denk dat ze dat helemaal te gek vindt.

We hopen dat deze heerlijke hond ons nog heel lang zal verblijden met haar kusjes en knuffels.

Trotse eigenaren: Bert en Christina Pleit (kennel String of Pearls), Andijk

 


 

String of Pearls Milkshake (Juultje)

Hallo Allemaal!

Mijn naam is String of Pearls Milkshake, maar hier thuis noemen ze mij Juultje.
Nou is mij gevraagd een stukje over mezelf te schrijven. Nou dat is moeilijk.
Het is moeilijk bescheiden te blijven, wanneer je zo mooi bent als ik.
Zo stoer, zo charmant en zo aardig, dat zie je in één ogenblik,
Ik denk als ik kijk in het water: Daar staat een geweldige meid!
Ja, het is moeilijk bescheiden te blijven, voor een hondje met zoveel talent!

Een poot van Juul

Trotse baasjes: Rimco, Claudia, Lotte en Neeltje de Kroon met vriendin Fame, de Flatcoated Retriever, Andijk

 


 

String of Pearls Meredith (Daisy)

Hallo lieve hondenvrienden en vriendinnen,                               

Mijn naam is Daisy Jeltes geboren Pleit.
Het nestje waar ik uit kwam was aan de Dijkweg in Andijk.
Ik woon nog steeds aan de Dijkweg, maar dan verder richting Wervershoof.
Ik heb het erg naar mijn zin bij mijn baasje Jan en bazinnetje Yvonne.
Van mijn baasje mag ik héél veel en eigenlijk verwent hij me wel erg.
Opvoeden vindt hij maar moeilijk, daar is mijn bazinnetje iets beter in.
Het liefst zou hij me altijd bij zich houden en nooit meer gaan werken, heel veel koekjes geven en dan 's avonds meenemen in bed.
Maar dat gaat mijn bazinnetje iets te ver.
Ik mag wel even op bed, maar ga dan zelf al naast bed liggen slapen.
Zo lig ik toch heel dicht bij mijn roedel.
Wel heb ik een mooi mandje hoor met een lekkere deken erin, maar die staat in de gang en ben ik gewoon veel te ver van ze af dus is het mandje nu een showmodel.
Vaak maak ik ze 's morgens wakker met een kusje. Soms nog wel voordat dat gekke ding wat ze wekker noemen lawaai gaat maken.
Maar ik heb iets gehoord over zomertijd of zoiets en ineens gaat mijn vrouwtje veel eerder op en dan wil ik eigenlijk nog wel even slapen. Er is ook een ander dier in huis wat ze een poes noemen en die heet Misty. Ze is een paar maanden voordat ik kwam in mijn huis komen wonen. Ze is nu al 9 jaar en uit een huis gehaald waar alleen katten worden opgevangen. Ze was via internet gezocht uit alle honderden katten uit asiels in Nederland en België. Ze kozen haar uit en keken waar ze vandaag moest komen. Dat was Luinjeberd, een gehucht bij Heerenveen.
Je kunt het geloven of niet maar in dat gehucht staat het bedrijf van mijn baasje.
Ik denk dat er misschien wel een klein engeltje zei dat dit poesje Misty juist maar bij ons moest komen komen.
We zijn nu wel aan elkaar gewend, maar ik begrijp haar vaak niet hoor. Dan doet ze heel andere dingen als ik zou willen. Als Misty op een stoel zit en ik dicht bij ben met mijn kop begint ze met haar pootje te slaan. Ik denk natuurlijk dat we leuk gaan spelen. Maar als ik dat dan wil gaan doen, doet ze ineens helemaal niet leuk of gaat er als een speer vandoor. Of als ik een poot op haar rug leg als uitnodiging voor een leuk spelletje, schrikt ze zich te pletter. Maar ook gebeurd het al wel dat we allemaal met elkaar samen slapen. Misty mag dan tussen baasje en vrouwtje en ik lig tegen het bed aan. Dat geeft een heel fijn gevoel van binnen.
Toen ik nog klein was vond ik de afstap van de kamer naar de keuken heel eng.
Nu durf ik nog steeds niet in de keuken te komen. Soms vind ik dat wel erg hoor, want in de keuken staat Misty's etensbakje en ik zou het ook wel lekker vinden eens te proeven wat zij nou te eten krijgt. Ik ben ook altijd heel nieuwsgierig wat ze gaat doen als ze door het huis loopt dus ik loop dan ook steeds achter haar aan.
Dat mag dan weer niet van mijn vrouwtje. Ze zegt dat ik haar met rust moet laten, maar ik vind het allemaal veel te spannend.

Over een paar weken ben ik jarig en wordt ik al 1 jaar.
Toen ik nog klein was duurde het wel lang dat ik niet meer in huis plaste. Wel een half jaar voor ik helemaal zindelijk was. Ik had alles uitgeprobeerd, alle vertrekken waar ik mocht komen, de bank, de leren stoel inclusief het bed. Mijn bazinnetje vond dat niet leuk, maar werd toch niet boos op me want vaak merkte ze het te laat omdat ze het niet had zien gebeuren en wist ik ook niet meer dat ik dat gedaan had.
Nu ben ik een grote meid en doe dat natuurlijk niet meer. Ik ben ook heel sterk en altijd enthousiast. Zo enthousiast dat ik mijn vrouwtje een keer van de Dijk heb afgetrokken toen we de trap afgingen. Ze rolde van boven naar beneden en moest me in de val wel loslaten. Toen ben ik ontsnapt en vond het zo leuk tussen de schapenpoep  (wat ik heel lekker vind) dat het heel lang duurde voor ik weer aan dat lijntje  kon worden gebonden.
Ook is het al een paar keer gebeurd dat mijn vrouwtje een salto mortale maakte omdat ik met een leuk hondenvriendje op de dijk aan het rennen was en haar helemaal niet in de gaten had. Maar ze gaat nog steeds elke dag met me wandelen, dus alles werkt nog wel bij haar.
Ja, ik heb heel veel leuke vriendjes en vriendinnetjes die ik op de Dijk tegenkom.
Mijn buurmeisjes Raja die al heel oud is en Ike en buurjongen Bas. Bas is een terriër en een ontzettende macho zo klein als hij is. Hij blaft altijd zo naar me en wil altijd de baas spelen, maar ik ben toch lekker veel groter dan hij.
Dan is er Kaipo, die vind me wel leuk maar ik ben gauw te druk voor hem zegt zijn vrouwtje. 's Morgens vroeg kom ik vaak Brando tegen, een héél grote herderreu.
Daar heb ik veel ontzag voor en ga meteen maar liggen als ik hem in de verte aan zie komen. Zijn baasje mag me niet aanhalen van hem, want dan wordt hij heel jaloers.
Dan is er Kenzi, een hulphond. Zijn vrouwtje is invalide en hij is opgeleid haar te helpen om dingen voor haar te pakken als ze dat niet kan. Kenzi is ook een Golden Retriever, alleen heeft hij een bruine kleur. Ook Spike vind ik leuk, dat is een andere golden retriever en Snowy (wat sneeuwbal betekent) een zwart hondje is die héél erg hard kan rennen, daar speel ik de laatste tijd mee binnen het Grootslag. Ik word er wel heel erg moe van en als ik Ike dan ook nog tegenkom  op de terugweg die net als Snowy ook zo heel lang en hard kan hollen, dan kàn ik gewoon niet meer en houdt mijn vrouwtje me maar vast omdat ik gewoon nog veel te moe ben van Snowy.

Overdag en 's-avonds geeft mijn bazinnetje vaak Yogales. Ze doet dan met andere mensen ook de hond- en de kathouding. Nou Misty en ik hoeven dus niet op Yoga, want dat doen wij  alle dagen al. Wel mocht ik op hondencursus. Eerst de puppycursus, daar zag ik mijn zusjes en ook nog mijn broertjes Ivo en Ivan helemaal uit Friesland.
Maar dat was toch wel te ver om vol te houden en die komen niet meer. Nu zit ik al in groep 3 dat is de 2e vervolgcursus. Ik vind dat helemaal te gek. Als ik heen ga ben ik haast niet te houden als ik uit de auto spring en precies weet waar ik zijn moet.
Mijn vrouwtje of baasje vliegen gewoon achter me aan. Ik zie dan alle mensen weer waar ik geboren ben, Christina, Annelien, Elisa en soms ook Bert die vaak met de koffie of thee aan komt. Ze zijn allemaal zo lief, maar het allerleukst vind ik de hondjes. Natuurlijk mijn zusjes Jackie, Juultje en Felicia, dan Sarah en Demi.
Demi moet nog wennen aan ons groepje. Ze is er pas bij en doet nog niet erg aardig als we bij haar in de buurt komen. Daarvoor is ze ook op cursus gegaan, om te leren wat aardiger te worden. Omdat ik ook moest leren dat niet alle honden leuk doen en ik wat al te enthousiast op Demi af kwam, had ze me bij m'n neus te pakken. Ik ben daar best wel van geschrokken.
Laatst kwam ik een hond tegen die gromde en blafte en zijn baasje zei dat hij agressief was naar andere honden. Ik was toen al wel voorzichtiger want ik wilde niet weer bij de neus genomen worden.

Deze week is Annelien bij me thuis gekomen om mijn haren te trimmen. Ze had voor de gezelligheid Christina meegenomen. Ze heeft me zo geknipt en getrimd dan ik zo op een hondenshow mee zou kunnen doen. Je begrijpt dat ik er nu uitzie als een heel knap tienermeisje. Ze vinden dat ik zo'n mooie vacht heb en daar ben ik stiekem wel een beetje trots op.

Mijn baasje roept de hele dag dat ik zo lief ben en mooi ben en dat hij zo blij is dat ik bij hen ben gekomen. Maar ik ben ook wel eens een beetje stout hoor.

Als ik los loop heb ik vaak gewoon écht geen zin om weer aan zo'n stom lijntje gezet te worden als ze me roepen.
En paardenpoep vind ik ook vreselijk lekker. Dan wordt mijn vrouwtje boos en die wordt niet gauw boos. Maar dan maak ik er weer een leuk spelletje van. Het vrouwtje holt achter mij aan en ik weer als een speer terug naar de paardenpoep voor nog zo'n lekkere hap. Ik ben toch veel sneller, dus krijgt ze me niet te pakken.
Als ik uiteindelijk toch weer aan dat lijntje zit, zet ik mijn liefste ogen op in de hoop dat het vrouwtje smelt.

De tuin waar we wonen is een echt speelparadijs. Nu het niet meer zo koud is mag ik vaak een paar uur in de tuin spelen. Dan verzamel ik alle takken die het baasje gesnoeid heeft uit alle hoeken van de tuin en breng ze allemaal naar het midden.
Dan breek ik ze met mijn bek in stukken. Zo help ik mijn baasje met het werk in de tuin.
Maar ik moet nog wel leren dat niet alles gesnoeid hoeft. Laatst waren de lavendel-planten door mij grondig gesnoeid wat niet echt de bedoeling was. Ook kan ik heel goed gaten graven in de tuin. Mijn baasje moet er alleen maar om lachen gelukkig.
Samen met mijn vrouwtje oefen ik in de tuin voor de cursus. Als er oranje pionnen worden uitgezet is het de bedoeling dat je er een achtvorm om en door heen loopt. Maar ik vind het veel leuker zo'n pionnetje te pakken er er dan hard mee weg te hollen. Natuurlijk in de hoop dat ik achtervolgt wordt door mijn vrouwtje.
Ze zeggen dat ik nu een puber ben en dat ik daarom vaak niet wil doen wat ze zeggen. Maar toch leer ik wel van de hondencursus, alleen ja, het kost wat tijd en geduld van mijn baasjes en soms heb ik zin en soms gewoon niet. Ze zeggen dat dat later beter gaat.

Nou ja, nu ben ik gewoon zoals ik ben, een knappe meid, meestal heel lief, maar ik heb mijn streken en.........ik vind de hele wereld gewéldig. Woef.

Trotse baasjes: Jan en Yvonne Jeltes, Andijk

 


 

String of Pearls Maybelline (Simba)

Trotse eigenaren: Annemarie en Eva Okkerse, Rotterdam